✈️ İlk Uçuşum, İstanbul ve Kalbimde Kalan Anılar

 Bir bayram dönüşünü, bir İstanbul kaçamağını fıtı  gelerek buraya not düşmek istedim.

 Bu İstanbul gidişimin benim için ayrı bir heyecanı vardı çünkü hayatımda ilk defa uçağa bindim. Küçük bir çocuk gibi kalbimin hızlı hızlı attığını hissediyordum. Gökyüzüne hayran biri olarak bulutların üzerinde olmak tarif edemeyeceğim kadar güzel bir histi. Camdan dışarı bakarken içimi tarifsiz bir huzur kapladı. Sanki pamuk tarlalarının üzerinde yürüyormuşum gibi hafif, özgür ve mutlu hissediyordum.

 İstanbul'a indiğimde ise beni erkek arkadaşım bekliyordu. Kocamaaan sarıldık. O an bütün yorgunluğum geçmişti. Ama asıl heyecanım henüz başlamamıştı çünkü o gün ilk kez erkek arkadaşımın ailesiyle tanışacaktım. Yol boyunca içimden "Cansu, geri dönelim!" deyip duruyordum.:)

Annesi, babası, ablası ve kardeşi bizi bekliyordu. Neyse ki düşündüğüm gibi olmadı. Aksine, tahmin ettiğimden çok daha güzel geçti. Hepsi bana karşı çok sıcakkanlı ve tatlıydı. O güzel günü daha sonra detaylarıyla anlatacağım çünkü gerçekten anlatmaya değer çok anı biriktirdim.

Sonrasında son ses müzik eşliğinde yola koyulduk. Akşam ise heyecanla beklediğimiz Gökhan Türkmen konserine gidecektik. Gün boyunca gezdiğimiz yerlerde, arabada çalan Gökhan Türkmen şarkılarıyla adeta mest olduk.

Sanki her şey ve herkes geride kalmış gibiydi. İstanbul'un kalabalığında dolaşırken kendimi uzun zamandır ilk kez gerçekten nefes alıyormuş gibi hissediyordum.

Akşam JJ Arena'ya gittik. Sıraya girdik ve saat 10'da konser başladı. Şarkılara hep bir ağızdan eşlik ettik, deliler gibi eğlendik. Sahnedeki enerjisi, sesi, samimiyeti… Her şarkıda neden bu kadar sevildiğini daha iyi anladım. Gerçekten sesi canlı performansta çok daha güzelmiş.

Konser bittiğinde ise Ankara'ya dönüş için otogara geçecektik. Tam yola çıkacakken telefonuma bir mesaj geldi:

"Otobüsünüz rötar yapmıştır."

Bir anda "Eyvah!" dedim. Otobüs gece 04.00'te kalkacaktı. O saate kadar ne yapacağımızı düşünürken erkek arkadaşımın annesi aradı.

"Tekrar gelin, o saate kadar dışarıda ne yapacaksınız?" dedi.

Ve işte o an, içimi sıcacık yapan anlardan biri oldu. 

Tekrar eve döndük. Annesi çay demlemişti. Ablası, annesi, erkek arkadaşım ve ben gece 4'e kadar sohbet ettik. Herkes yorgundu, herkes uykusuzdu ama bir yandan da gün hiç bitmesin ister gibiydik. Sohbetlerimiz ilk kez tanışıyor gibi değil de uzun süredir birbirimizi tanıyor samimiyetindeydi :)

Saatler 04.00'e yaklaşınca otogara geçtik. Vedalaştık ve ben yine anılarımla birlikte Ankara yolunu tuttum.

Bazen birkaç güne, aylarca hatırlanacak güzellikler sığıyor.

Ve ben bu İstanbul kaçamağını; ilk uçuşumla, gökyüzünün huzuruyla, sıcacık karşılamalarıyla, bol müzikli yollarıyla ve Gökhan Türkmen şarkılarıyla uzun süre unutmayacağım... 🤍