Beni Sal Deniz: Kütüphane Günlüğü

-

  Bugün kütüphane yollarında bana eşlik eden Denizciğimle geçen günü anlatmak istiyorum.

Hani bazı günler vardır, planladığın gibi gitmez ama tam da olması gerektiği gibi olur ya… işte o günlerden biri. Deniz’le kütüphaneye geldiğimizde saat tam 5’ti.Normalde 5’e kadar asla kalmam. Ciddiyim, as-la.

 Deniz “beni de bekle” diye diye o saate kadar oyalamış, ben de farkında olmadan 5’te giriş yapmışım. Zaman algım resmen Deniz moduna geçmiş.


İlk başta ayrı masalarda ders çalışmaya başladık.

Bir iki saat gayet sakin, herkes kendi dünyasında.

Sonra Deniz “yanıma gel” diye tutturdu. Dayanamadım, gittim.

O tarih çalışıyordu, ben matematik.

Ben sorularla boğuşurken,

“x nedir?”,

“y buraya niye geldi?”,

“bu soru benden ne istiyor?” diye içsel çığlıklar atarken…

Deniz sakince dinliyor, gülümsüyor 😅

Belli ki matematikten çok benim halimle eğleniyor.


Sonra birlikte molaya çıktık.

Aldıklarımızı yedik, sohbet ettik.

Ama o molalar yok mu…

Normalde ben tek başıma gittiğimde 10 dakika temiz hava yeter.

Deniz olunca sanki kütüphaneden çıkıp cafeye çay içmeye gitmişiz gibi:

gülmeler, anlatmalar, konu konuyu açmalar…

Bir baktım saat dolmuş.

“Hadi kalk, salona dönüyoruz” dedim kendi ciddiyetimi hatırlatır gibi.


Ben hep aynı salona giderim.

Ama Deniz sayesinde kütüphanede başka salonları da keşfettik.

Bana kalsa geç geldiğimiz için 9’a kadar kalacaktım ama annesi arayınca erken çıkmak zorunda kaldık.Çıkarken de “yarın yine gidelim” diyor Denizciğim…

Denizciğim, seni çok seviyorum ama…

bazen içimden

“beni sal” demek geliyor.

Ortak çalışma bana göre değil.

Herkes bireysel,

her koyun kendi bacağından asılsın,

ben sorularımla, sen tarihinle 😄


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Pazar Sabahı Hayallerin Peşinde

-
Bir pazar sabahı yollara düşmüşüm yine, hayallerimin peşinden koşmaya. İlk satırlarımı da bu hayallerin peşinden koştuğum sabahın yollarında, kulağımda Mor ve Ötesi – Bir Derdim Var şarkısıyla atıyorum işte. Koşa koşa yorulan ayaklarım, kalmayan gücümle, uykunun en tatlı saatlerinde kalktım… direniyorum. Bazen insan ne için yola çıktığını unutsa da, o ilk adımı atan kalbin titreyişi her şeyi hatırlatıyor. Bugün de öyle bir sabah. Gözlerim yarı kapalı, bedenim uykuyla savaşıyor ama ruhum uyanık, çünkü bir hayalin peşinden koşuyorum.  Çünkü bir şeyleri değiştirmek, dönüştürmek istiyorum. Hayat bir yolculuk, evet klişe… ama öyle. Ve ben bu yolculukta nereye varacağımı bilmiyorum, ama nereden başladığımı hiç unutmayacağım. 
Devamı

Hepimiz Biraz Vaka Değil Miyiz?

-
Resim
  Bazen öyle kitaplar vardır ki, kapağını açtığınız anda “Acaba ben de bir vaka mıyım?” diye düşünmeye başlarsınız. İşte Gary Small ve Gigi Vorgan’ın yazdığı Bir Psikiyatristin Gizli Defteri tam da böyle bir kitap. Normalde başkasının sırlarını okumak ayıp sayılır ama bu kitapta doktorun izniyle hastaların en sıra dışı, en garip, en “yok artık!” dedirtecek hikâyelerine göz atıyorsunuz. Kitap, ciddi bir psikiyatri dersi vermiyor; daha çok “akıl sağlığı nedir, nerede başlar nerede biter?” sorusunu akıcı bir dille düşündürüyor. Ama işin komik yanı şu: Okurken kendinizden parçalar buluyorsunuz. Mesela bir vaka obsesif bir şekilde her şeyi kontrol etme takıntısından bahsediyor. Ben de bir yandan kitabı okurken “Ojelerim kurudu mu, acaba sürdüğümde taşmış mı?” diye her sayfada tırnaklarıma bakıyorum. İşte tam bir vaka örneği! Kitabın en güzel yanı, psikiyatrinin soğuk laboratuvar havasını değil, hayatın içinden hikâyeleri anlatması. Hani hepimiz günlük hayatta “Ben deli miyim acaba?”...
Devamı

Bursa’da Beş Günlük Bir Kamp Serüveni

-
Resim
  Bir haftalık Bursa tatilinden sonra yeniden merhaba! 🌿 Aslında bu tatil bambaşka bir serüvenle başladı. Arkadaşım bir gün bana GSB’nin düzenlemiş olduğu bir kamp başvurusunu gönderdi: “Hadi beraber başvuralım!” dedi. Hiç düşünmeden ikimiz de başvurduk. GSB ve TİKA iş birliğiyle düzenlenen bu kampa katılma hakkını ben kazandım, ama maalesef arkadaşım kazanamadı. Açıkçası neye göre seçim yapıldığını hâlâ bilmiyorum. 📌 Kamp tarihi 1-5 Eylül’dü. Üstelik tüm masraflar GSB tarafından karşılanacaktı. Yolculuğum 31 Ağustos gecesi başladı. Uzun yolculukları g erçekten çok seviyorum. Camdan dışarı baktığımda gördüğüm sadece bir sokak lambası ya da araba farı değildi. Hayallerim, geçmişim, hatalarım, pişmanlıklarım, kazandıklarım ve kaybettiklerimdi… Gece 1’de başlayan bu düşüncelerim sabah 5’e kadar sürdü. Sonra bir ara uyumuşum ve gözlerimi açtığımda artık Bursa’daydım. İlk Karşılaşmalar Hiç kimseyi tanımadan gittiğim bu kamp bana daha ilk dakikalarda sürpriz yaptı. Otogarda tanışt...
Devamı