Bir gün daha, bir adım daha.

-

  Bir kütüphane yolu..

Bir yokuş tırmanışı…

Biraz koşturmacalı, biraz nefes nefese geçen bir günün sonundan yazıyorum bu satırları.


Her gün güne gün sayarak uyanmak…

Dersane, ev, kütüphane arasında mekik dokumak gerçekten çok ama çok yorucu. Zaman bazen akmıyor, bazen yetmiyor. Günün içinde kaç kez “bir mola daha” dediğimi sayamıyorum bile.


Ama itiraf etmeliyim;

Ne kadar yorucu olursa olsun, her gün o yokuşu bir adım daha tırmandığımı da hissediyorum. Belki küçük adımlar, belki kimsenin fark etmediği ilerlemeler… Ama benim içimde yankısı büyük.


Bu aralar kütüphane benim sığınağım gibi.

Evet, evde de çalışabilirim.

Evet, dersanede de.

Ama insanın “mekânı” olunca her şey daha başka oluyor. O masaya oturunca zihnim de benimle birlikte ciddiye alıyor işi. Zaman daha verimli, odak daha net akıyor.


Ve eve dönerken içimden hep aynı cümle geçiyor:

“Bugün de görev tamam.”


Eve geçince artık gönül rahatlığıyla uyuyabilirim diyorum.

Tıpkı şimdi, evin yolunu tutmuşken hissettiğim gibi…

Yorgun ama huzurlu.

Bitkin ama içi rahat.


Şimdi tek bir isteğim var:

Direkt uyumak.


Yatağımm…

Canım yatağımm…

Ahh bebeğim :)


Yarın yine aynı yollar, aynı yokuş.

Ama bir adım daha yukarıda uyanacağımı bilerek.




Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Pazar Sabahı Hayallerin Peşinde

-
Bir pazar sabahı yollara düşmüşüm yine, hayallerimin peşinden koşmaya. İlk satırlarımı da bu hayallerin peşinden koştuğum sabahın yollarında, kulağımda Mor ve Ötesi – Bir Derdim Var şarkısıyla atıyorum işte. Koşa koşa yorulan ayaklarım, kalmayan gücümle, uykunun en tatlı saatlerinde kalktım… direniyorum. Bazen insan ne için yola çıktığını unutsa da, o ilk adımı atan kalbin titreyişi her şeyi hatırlatıyor. Bugün de öyle bir sabah. Gözlerim yarı kapalı, bedenim uykuyla savaşıyor ama ruhum uyanık, çünkü bir hayalin peşinden koşuyorum.  Çünkü bir şeyleri değiştirmek, dönüştürmek istiyorum. Hayat bir yolculuk, evet klişe… ama öyle. Ve ben bu yolculukta nereye varacağımı bilmiyorum, ama nereden başladığımı hiç unutmayacağım. 
Devamı

Hepimiz Biraz Vaka Değil Miyiz?

-
Resim
  Bazen öyle kitaplar vardır ki, kapağını açtığınız anda “Acaba ben de bir vaka mıyım?” diye düşünmeye başlarsınız. İşte Gary Small ve Gigi Vorgan’ın yazdığı Bir Psikiyatristin Gizli Defteri tam da böyle bir kitap. Normalde başkasının sırlarını okumak ayıp sayılır ama bu kitapta doktorun izniyle hastaların en sıra dışı, en garip, en “yok artık!” dedirtecek hikâyelerine göz atıyorsunuz. Kitap, ciddi bir psikiyatri dersi vermiyor; daha çok “akıl sağlığı nedir, nerede başlar nerede biter?” sorusunu akıcı bir dille düşündürüyor. Ama işin komik yanı şu: Okurken kendinizden parçalar buluyorsunuz. Mesela bir vaka obsesif bir şekilde her şeyi kontrol etme takıntısından bahsediyor. Ben de bir yandan kitabı okurken “Ojelerim kurudu mu, acaba sürdüğümde taşmış mı?” diye her sayfada tırnaklarıma bakıyorum. İşte tam bir vaka örneği! Kitabın en güzel yanı, psikiyatrinin soğuk laboratuvar havasını değil, hayatın içinden hikâyeleri anlatması. Hani hepimiz günlük hayatta “Ben deli miyim acaba?”...
Devamı

Bursa’da Beş Günlük Bir Kamp Serüveni

-
Resim
  Bir haftalık Bursa tatilinden sonra yeniden merhaba! 🌿 Aslında bu tatil bambaşka bir serüvenle başladı. Arkadaşım bir gün bana GSB’nin düzenlemiş olduğu bir kamp başvurusunu gönderdi: “Hadi beraber başvuralım!” dedi. Hiç düşünmeden ikimiz de başvurduk. GSB ve TİKA iş birliğiyle düzenlenen bu kampa katılma hakkını ben kazandım, ama maalesef arkadaşım kazanamadı. Açıkçası neye göre seçim yapıldığını hâlâ bilmiyorum. 📌 Kamp tarihi 1-5 Eylül’dü. Üstelik tüm masraflar GSB tarafından karşılanacaktı. Yolculuğum 31 Ağustos gecesi başladı. Uzun yolculukları g erçekten çok seviyorum. Camdan dışarı baktığımda gördüğüm sadece bir sokak lambası ya da araba farı değildi. Hayallerim, geçmişim, hatalarım, pişmanlıklarım, kazandıklarım ve kaybettiklerimdi… Gece 1’de başlayan bu düşüncelerim sabah 5’e kadar sürdü. Sonra bir ara uyumuşum ve gözlerimi açtığımda artık Bursa’daydım. İlk Karşılaşmalar Hiç kimseyi tanımadan gittiğim bu kamp bana daha ilk dakikalarda sürpriz yaptı. Otogarda tanışt...
Devamı