Bir Yılı Daha Geride Bırakırken ...

-

Bir yılın daha sonuna geliyoruz. Koca bir yılı daha geride bırakmak üzereyiz.

Durup düşününce, bir yıl dediğimiz şey ne çok anı, ne çok duygu, ne çok insan barındırıyor içinde…
Kazandıklarımızı, kaybettiklerimizi, içimizde birikenleri tek tek düşünmenin tam zamanı belki de.

Gözlerimi kapatıyorum ve geçmişe doğru küçük bir yolculuğa çıkıyorum.
Bu yolculukta en çok fark ettiğim şey, sırtımdaki yüklerden yavaş yavaş kurtulmuş olmam. Hayatıma gerçekten bana iyi gelen insanlarla devam etmeyi seçmişim. Meğer bir yılın içine ne çok veda sığdırmışım…
Tek tek, sessizce, bazen zorlayarak kendimi; hayatımın eleğinden geçirmişim insanları.

En yakınım dediğim arkadaşlarıma, bir zamanlar gözlerinin içine bakarken “işte benim dünyam” dediğim insana bile veda etmişim.
Bazen bir insana, bazen bir duyguya, bazen de kafamın içindeki o kara bulutlara…
Her birini bırakmak kolay olmadı elbette ama hepsi beni biraz daha hafifletti.

Yeni bir seneye girmeden önce, yüklerinden arınmış bir Cansu yaratmışım kendime.
Ve yeni yıla da bu Cansu’yla girmek istiyorum.
Az ama öz diyebileceğim, samimiyetine inandığım, yanımdayken kendim olabildiğim insanlarla bu günleri paylaşmak istiyorum. Kalabalıklardan çok, içimi ısıtan birkaç yürek yeter bana artık.

Yeni yıl, yeni huzurları beraberinde getirsin istiyorum.
Hayallerimizin bir bir gerçek olduğu, yüzümüzdeki tebessümlerin her geçen gün arttığı bir sene olsun…
Bu sene, diğer tüm senelerden bambaşka olsun. Daha çok kendimiz olduğumuz, daha az yorduğumuz ve daha çok iyileştiğimiz bir yıl olsun.

Yeni yıldan beklentim çok büyük değil aslında;
sadece hayallerimin gerçek olması…
Ve içimdeki bu sakin, güçlü, daha farkında olan halimi kaybetmemek.


Hoş geldin yeni yıl.
Ben hazırım. 🤍

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Pazar Sabahı Hayallerin Peşinde

-
Bir pazar sabahı yollara düşmüşüm yine, hayallerimin peşinden koşmaya. İlk satırlarımı da bu hayallerin peşinden koştuğum sabahın yollarında, kulağımda Mor ve Ötesi – Bir Derdim Var şarkısıyla atıyorum işte. Koşa koşa yorulan ayaklarım, kalmayan gücümle, uykunun en tatlı saatlerinde kalktım… direniyorum. Bazen insan ne için yola çıktığını unutsa da, o ilk adımı atan kalbin titreyişi her şeyi hatırlatıyor. Bugün de öyle bir sabah. Gözlerim yarı kapalı, bedenim uykuyla savaşıyor ama ruhum uyanık, çünkü bir hayalin peşinden koşuyorum.  Çünkü bir şeyleri değiştirmek, dönüştürmek istiyorum. Hayat bir yolculuk, evet klişe… ama öyle. Ve ben bu yolculukta nereye varacağımı bilmiyorum, ama nereden başladığımı hiç unutmayacağım. 
Devamı

Hepimiz Biraz Vaka Değil Miyiz?

-
Resim
  Bazen öyle kitaplar vardır ki, kapağını açtığınız anda “Acaba ben de bir vaka mıyım?” diye düşünmeye başlarsınız. İşte Gary Small ve Gigi Vorgan’ın yazdığı Bir Psikiyatristin Gizli Defteri tam da böyle bir kitap. Normalde başkasının sırlarını okumak ayıp sayılır ama bu kitapta doktorun izniyle hastaların en sıra dışı, en garip, en “yok artık!” dedirtecek hikâyelerine göz atıyorsunuz. Kitap, ciddi bir psikiyatri dersi vermiyor; daha çok “akıl sağlığı nedir, nerede başlar nerede biter?” sorusunu akıcı bir dille düşündürüyor. Ama işin komik yanı şu: Okurken kendinizden parçalar buluyorsunuz. Mesela bir vaka obsesif bir şekilde her şeyi kontrol etme takıntısından bahsediyor. Ben de bir yandan kitabı okurken “Ojelerim kurudu mu, acaba sürdüğümde taşmış mı?” diye her sayfada tırnaklarıma bakıyorum. İşte tam bir vaka örneği! Kitabın en güzel yanı, psikiyatrinin soğuk laboratuvar havasını değil, hayatın içinden hikâyeleri anlatması. Hani hepimiz günlük hayatta “Ben deli miyim acaba?”...
Devamı

Bursa’da Beş Günlük Bir Kamp Serüveni

-
Resim
  Bir haftalık Bursa tatilinden sonra yeniden merhaba! 🌿 Aslında bu tatil bambaşka bir serüvenle başladı. Arkadaşım bir gün bana GSB’nin düzenlemiş olduğu bir kamp başvurusunu gönderdi: “Hadi beraber başvuralım!” dedi. Hiç düşünmeden ikimiz de başvurduk. GSB ve TİKA iş birliğiyle düzenlenen bu kampa katılma hakkını ben kazandım, ama maalesef arkadaşım kazanamadı. Açıkçası neye göre seçim yapıldığını hâlâ bilmiyorum. 📌 Kamp tarihi 1-5 Eylül’dü. Üstelik tüm masraflar GSB tarafından karşılanacaktı. Yolculuğum 31 Ağustos gecesi başladı. Uzun yolculukları g erçekten çok seviyorum. Camdan dışarı baktığımda gördüğüm sadece bir sokak lambası ya da araba farı değildi. Hayallerim, geçmişim, hatalarım, pişmanlıklarım, kazandıklarım ve kaybettiklerimdi… Gece 1’de başlayan bu düşüncelerim sabah 5’e kadar sürdü. Sonra bir ara uyumuşum ve gözlerimi açtığımda artık Bursa’daydım. İlk Karşılaşmalar Hiç kimseyi tanımadan gittiğim bu kamp bana daha ilk dakikalarda sürpriz yaptı. Otogarda tanışt...
Devamı